Een onderhoudstechnicus ontvangt een waarschuwing op zijn tablet: de sensor van een compressor geeft een abnormale thermische afwijking aan. Het systeem heeft al drie waarschijnlijke oorzaken geïsoleerd en een correctieve procedure voorgesteld, zonder dat een ingenieur een ticket heeft geopend. Dit scenario, dat twee jaar geleden nog zeldzaam was, wordt steeds gebruikelijker in fabrieken en datacenters.
De techtrends die er in 2026 toe doen, beperken zich niet tot spectaculaire aankondigingen op het podium: ze veranderen de manier waarop we infrastructuren beheren, gegevens beveiligen en software dagelijks implementeren.
Post-kwantumcryptografie: een migratie die nu begint
We spreken vaak over kwantumcomputing als een verre belofte. In de praktijk ligt het meest concrete probleem elders: de huidige encryptie-algoritmen worden kwetsbaar. Het NIST heeft in 2024 zijn drie eerste standaarden voor cryptografie die bestand zijn tegen kwantumcomputers gepubliceerd, en telecomoperators plannen al een volledige migratie, waarbij sommige streven naar adoptie uiterlijk in 2030.
Voor een IT-team betekent dit dat ze nu al de encryptieprotocollen die in VPN’s, TLS-certificaten en de uitwisseling tussen microservices worden gebruikt, moeten auditen. Wachten tot de kwantumdreiging “echt” is, zou betekenen dat je de sloten verandert na de inbraak. De eerste bedrijven die migreren, krijgen ook een compliance-voordeel, omdat de Europese regelgeving deze vereisten geleidelijk integreert.
De meningen hierover verschillen: sommige teams rapporteren een soepele migratie op recente applicatieniveaus, terwijl legacy-systemen compatibiliteitsproblemen veroorzaken. We houden dit onderwerp nauwlettend in de gaten op de site Les News voor de tech, waar de regelgevende updates regelmatig worden gevolgd.
Multi-agent systemen en autonome acties in cascade
Agentische kunstmatige intelligentie, die niet alleen reageert maar ook handelt, verandert de spelregels in het beheer van bedrijfsprocessen. Meerdere softwareagents kunnen nu samenwerken, taken verdelen en acties uitvoeren zonder tussenkomst van menselijke validatie.
Het typische gebruiksvoorbeeld: een toeleveringsketen waar een agent een voorraadtekort detecteert, een tweede een alternatieve leveranciersprijs onderhandelt, en een derde het productieplan bijwerkt. Dit alles binnen enkele seconden.
Het concrete risico van cascadebeslissingen
De Australische autoriteiten hebben een ongekend risico gerapporteerd dat verband houdt met deze systemen: autonome acties in cascade kunnen onvoorspelbare resultaten opleveren. Een agent A activeert agent B, die agent C activeert, en de uiteindelijke beslissing wijkt af van de oorspronkelijke intentie. In de praktijk betekent dit dat de supervisie opnieuw moet worden doordacht. We monitoren niet langer één algoritme, maar een netwerk van onderling afhankelijke beslissingen.
De teams die deze architecturen implementeren, stellen “break points” (kill switches) en gedetailleerde auditlogs in. Zonder deze waarborgen wordt de traceerbaarheid van geautomatiseerde beslissingen onmogelijk om te handhaven in het licht van de governance-eisen.
Cyberbeveiliging in 2026: operationele veerkracht en leveranciersrisico
Cyberbeveiliging beperkt zich niet langer tot het voorkomen van inbraken. Met de toepassing van DORA en de NIS2-richtlijn moeten Europese bedrijven hun vermogen aantonen om te blijven functioneren tijdens en na een aanval. Het bereik breidt zich uit naar de toeleveringsketen: een gecompromitteerde cloudprovider kan een klant die niets verkeerd heeft gedaan, verlammen.
- Kaart de kritieke leveranciers in kaart en eis bewijs van compliance, niet alleen contractuele verklaringen
- Test regelmatig scenario’s van onderbreking (verlies van een SaaS-leverancier, onbeschikbaarheid van een externe API) om de werkelijke hersteltijd te meten
- Integreer beveiliging als selectiecriteria voor technologie bij de aankoop, niet als een laag die na de implementatie wordt toegevoegd
Cyberbeveiliging wordt een criterium voor governance en technologische aankoop, niet alleen een defensieve functie van de IT-afdeling. De algemene directies die dit onderwerp nog steeds als een IT-begrotingslijn beschouwen, lopen structurele achterstand op.
Ingebedde AI en edge computing: gegevens verwerken waar ze ontstaan
Elke gegevens naar een externe server sturen voor analyse en vervolgens op het antwoord wachten: dit model bereikt zijn grenzen in industriële omgevingen, verbonden voertuigen en de gezondheidszorg. Edge AI, dat inhoudt dat AI-modellen rechtstreeks op de terminal of sensor worden uitgevoerd, vermindert de latentie en netwerkafhankelijkheid.
Een architectuurverandering, geen simpele toevoeging
Het implementeren van AI aan de rand beperkt zich niet tot het installeren van een model op een ingebouwde kaart. Het vereist een heroverweging van de gegevenspijplijn:
- Welke gegevens blijven lokaal, welke worden naar de cloud gestuurd om het centrale model te verrijken
- Hoe de ingebedde modellen bijwerken zonder serviceonderbreking (OTA-updates)
- Welcher niveau van nauwkeurigheid is lokaal acceptabel, wetende dat gecomprimeerde modellen in verfijning verliezen
In een fabriek kan een ingebed anomaliedetectiemodel op een PLC binnen enkele milliseconden reageren. Hetzelfde model dat in de cloud wordt gehost, zou enkele honderden milliseconden duren, inclusief netwerklatentie. Voor processen waarbij elke seconde telt, verandert dit het vertrouwen in het systeem.
Nieuwe digitale innovatietechnologieën beperken zich niet tot demonstraties op beurzen. Ze worden gemeten in de robuustheid van een migratie naar post-kwantumcryptografie, in de traceerbaarheid van een multi-agent systeem, in het vermogen van een bedrijf om een cyberaanval te weerstaan zonder stil te vallen. De teams die deze onderwerpen nu anticiperen, vermijden het risico om binnen twee jaar in een noodsituatie te moeten voldoen aan compliance-eisen. Het duurste is nooit de technologie zelf, maar de vertraging die is opgelopen bij de adoptie.
